Dilime dolanan iki esma var. Farkli zaman ve mekanlarda da olsa hergun ebced değerince zikrediyorum. Niyetim basta allah rizasi ve isminin kendi haletimde vuku bulup tecellilere vesile olmasi.

Fakat cogu yerde su soyleniyor. "Tarikat ehli olmayanda esmaul husnanin nispetleri kapalıdır. Birkaç güzellik verilir sadece, boşa kürek çeker " gibi... Tarikat bu kadar mühim mi? İcazet ne zamandır amellerin önüne geçti. Sırf şu durum yüzünden amel etmeye bir adım geri durur oldum. Iyi hos zaten tecelli icin ibadet edilmez. Rızai ilahi esastır. Fakat allahin bu fazli keremini de yok saymamaliyiz. Sahte seyhlerin, hocaların insanları zehirleyip dinden çıkardığı, hakkina hukukuna tecavuz ettigi şu dönemde kime inanayım. Kime guveneyim. Nefsimin oyunlarindan allahin nurundan üfledigi kendi hislerime, benligime bile inanamadigim halde...