Aşk deyince insanların hayatın iki çeşit insan vardır.
1.Hayatı boyunca gerçek aşkla hiç tanışamayip hefif bir hoşlantıyla gelen beraberliği yada iletişimi ben aşkı yaşıyorum sanan insanlar.
Yani gerçek aşkın bu ucuz duygulardan ibaret olduğunu sanarlar ve vazgeçmeyide doğal olarak kolayca başarırlar.
Sonrada çıkıp işte ben aşkı yaşadım da ben hiç sallamadımda yok eyvallah etmedimde,yok pişman oldu geldi ben yüzvernedimde,işte ben kimse için üzülmemde ben bu konuda kaddarimda falanda filanda gibi şeyler konuşur sağda solda paylaşırlar.
2.Gerçek aşkı tam manasıyla yaşarlar ama genel olarak pilatonik yaşarlar.
Karşılıklı yaşayacak kadar şanlı olanlarda olur.
Onlar kolay kolay birilerinden asla vazgeçemezler.
Aksine sevgileri her geçen gün dahada büyür ve güçlenir.
Gerçek aşkın olduğu yerde Kaddarlıkta,Zalimlikte kati suretle sökmez.
Gerçek aşka bu katı özelliklerin hiçbiri karşı koyamaz.
Eğer bir insan aşığım dediği bir insandan kolayca vazgeçıyorsa ona gerçek askiyani duygularla kesinlikle bağlanmamış demektir.
Sadece aşkı yaşadığını zanneden vede kendisini aşkı yaşıyorum diye hatta karşısındakini de aşkı yaşıyorum diye kandıran biridir kesinlikle.
Çünkü gerçek aşkta irade tamamen devre dışı kalır.
Yani gerçek aşkı taşıdığın birinden vazgeçmek yada vazgeçmemek senin elinde olmaz.
Gerçek aşkı yaşadığın kişiye karşı gaddar olmak yada olmamak senin elinde olmaz.
Gerçek aşkı beslediğin kişiyi unutmak yada unutmamakta senin elinde olmaz.
Gerçek aşkın olduğu yerde tamamen duygular kontrol eder insanı ve insanoğlu buna karşı koyamaz.
Hisleri kendisini nereye sürüklüyorsa oraya gider.
Yani hipnotize olmuş yada ilaçla fiziki eylem yaptırılanlar gibi yaptığı şeyler kendi iradesinin dışında olur.
Tek farkı yaptığı şeylerin farkında olur ama kendisine hakim olamaz.
Yani ona bunları yaptırtan sevgiye karşı koyamaz.
Aykut kardeş sana bu anlattıklarım peri masalı gibi gelebilir ama şundan emin ol ki birgün olurda gerçek aşkla ile tanışanlardan olma şerefine nail olabilirsen o vakit bu yazdıklarımın gizemine erişirsin.