Kur’an-ı Kerim’de ve bazı hadislerde, Hazret-i Peygamber (s.a.v)’in cinleri gördüğünden, onlara Kur’an okuduğundan ve onlarla muhaverede bulunduğundan bahsediliyor. (1)



Ebu Hüreyre (r.a) anlatıyor: “Rasülullah (s.a.v) buyurdular ki: “Mirac gecesi cinlerden bir ifrit gördüm. Elinde ateşten bir şule olduğu halde beni tâkip ediyordu. Nazarımı her atışımda onu görüyordum. Cibril (a.s) bana: ‘İstersen sana bir dua öğreteyim, onu okursan, şulesi söner ve ağzının üstüne düşer’ dedi.” Rasülullah (s.a.v): ‘Pekâla!’ dedi. Cibril (a.s) de ‘Şunu oku!’ buyurdu: ‘Allah'ın kerim olan rızàsı için, eksiksiz, mükemmel kelimeleri hakkı için , (bela olarak) semadan inen, semaya yükselen, (ve ceza gerektiren) şerlerden, yeryüzünde yarattığı şerden, yerin altından çıkan şerden, gece ve gündüz fitnelerinden, gece ve gündüz gelen musibetlerden Allah'a sığınırım. Ey Rahman, hayır getiren hâdiseler hâriç.”(2)







Bu duanın orjinali:



أعُوذُ بِوَجْهِ اللّهِ الكَرِيمِ، وَبِكَلِمَاتِ اللّهِ التَّامَّاتِ التِى َ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وََ فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنْ السَّمَاءِ، وَشَرِّ مَا يَعُرجُ فِيهَا، وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأ في ا‘رْضِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ طَوارِقِ اللّيْلِ والنَّهارِ إَّ طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمنُ



Kur’an-ı Kerimde bir takım cinlerin Hz. Peygamber (s.a.v)’e gelip Kur’an dinledikleri ve ona inanarak toplumlarına dönüp öğütte bulundukları, Hakk’a çağırdıkları anlatılmaktadır.(3)





Dipnotlar:

(1) Buhari, Salat 75, Amel fi's-Salat 10, Bed'ü'l Halk 11, Enbiya 40, Tefsir, Sad; Müslim, Mesacid 39, (541)

(2) İmam-ı Malik, Muvatta, Şiir 10, (2, 950, 951).

(3) Ahkâf 46/29-32; Cinn, 72/1-2.

__________________
Kaybettiklerim arasında en çok kendimi özledim, oysa ne güzel gülerdim..