Ahmed bin Hanbel hazretleri “rahmetullahi aleyh”, daha çocuk iken haramdan sakınırdı. Bir defasında, talebeliği sırasında bir grup çocukla bir dere kenarında bulunuyordu. Onlar soyunup, dereye girdiler. Ahmed bin Hanbel ise, daha birkaç gün evvel hocasından şöyle duymuştu: Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) Efendimiz hadîs-i şerîfte buyuruyorlar ki: “Kim Allah’a ve âhiret gününe îmân ediyorsa, hamama (avret yerlerini örtmeden) girmesin” Aklına bu hadîs-i şerîf geldi ve soyunmadı. O gece rüyâsında bir kimse ona; “Ey Ahmed! Sana müjdeler olsun! Zîrâ Allahü teâlâ, Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) Efendimizin sünnetine uyduğun için seni bağışladı. Seni imâm kıldı. İnsanlar sana tâbi olurlar.” dedi.

“Siz kimsiniz?” diye sorunca o zât; “Cebrâil’im.” cevâbını verdi.