Âlimlerden Biri Der ki; Yer Yaratılmadan Önceki Yeri, Su idi. Arş ise Suyun Üzerine Kurulmuştu. Allahû Teâlâ Hazretleri Arş’a, Göklerin Üzerine Çıkmasını Emretti. Arş, Yerine Çıktı. Yükselirken, Kâbe’nin Bulunduğu Yerdeki Su, Arş’ı Teşyi’ İçin Yükseldi, Peşinden Gitti. Allahû Teâlâ Hazretlerinin Dilediği Kadar Onunla Beraber Yükseldi. Allahû Teâlâ Hazretleri Suya, Yerine İnmesini Emir Buyurdu. O Zaman Su, Arş’a, “Hakk Teâlâ Beni Geri Yerime Döndürmeseydi, Seni Yerine Kadar Teşyi’ Ederdim.” Dedi. Bu Hareketinden Ötürü Allahû Teâlâ Hazretleri Bu Suya Vahy Etti ve “Sen Arş’a İkrâmını Yaptın ve Onu Benim İçin Teşyi’ Ettin. Bunun İçin Senin Bulunduğun Yeri (Yani Kâbe’yi), En Üstün Yer Eyledim. Bütün İnsanların Kıblesi, Hâcet ve İsteklerini Dileme Yeri Yaptım!” Buyurdu. Bunun İçin Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz de, “Misâfirini Yedi Adım Geçirene, Allahû Teâlâ, Cehennemin Yedi Kapısını Kapatır. Sekiz Adım Geçirirse, Allahû Teâlâ Ona Sekiz Cennetin Kapısını Açar ve Dilediği Kapıdan Girer Buyurdu.

[Hâlisatü’l-Hakâik]

__________________
Hiç kimse vazgeçilmez değildir.
Ve kimse kendini vazgeçilmez sanan
biri kadar aptal değildir.