Haklısınız. İnanın içimde riyalik bir. Durum yok karşımdaki diyor ki mesela. Dua ediyorum olmuyor vs. Bende soruyorum duanın kabulü şartlarını yerine getiriyor musun diye sonra dostane diyorum tövbe et bol salavat getir bütün günahlarını sakin sessiz bir köşede cümleye dok ve af dile sonra duanı söyle dile getir. Bir süreden sonra tövbe ettikce duanda istediğin şeyin senin hayrina olacağının eminligini ve rahatlığını yasiyorsun falan derken benim duama geliyor söz bir sekilde ve hani bende nasıl denir Allah'a bukadar yakın olduğumu hissetmenin heyecanı mi denir. Bilmiyorum. Tamamen karşımdaki de benim hissettigimi hissetsin istedigimden.
Ama dediginiz gibi belki de zamanla riyaya dönebilir. Tedbiren ben ağzımı acmayayim. Sükut u ogrenip pratik yapmalıyım.