insanlara iyilik yapiyorsun karsilikta beklemiyorsun ama kullanmaya basliyorlar islerini gorduruyorlar sonra bir bakmissin ortalikta yoklar boyle boyle taniyorsun insanlari ama birsey yapasinda gelmiyor artik kullandiktan sonra ortadan kaybolmaya baslayacaklarini biliyorsun ama genede icindeki ses yap sen Allahın icin yapiyorsun diyor ama o ses zamanla azaliyor sanki bilmiyorum insanlardan uzaklasiyorsun iste kimseye iyilikte yapasim gelmiyor artik icimden de gelmiyor sanki birsey hissedemiyorum bu hissizlikten nasil kurtulacagimi da bilmiyorum