Hadîs-i Şerifte, “Kaf Dağının Ardında Beyaz Gümüşten Dümdüz Bir Yer Vardır. Büyüklüğü Yedi Dünyâ Kadardır. Meleklerle Dolu Olup, İğne Bırakılsa Dahi Üzerlerine Düşer. Her Meleğin Elinde Boyu Kırk Fersah Birer Sancak Vardır. Üzerinde Lâ İlâhe İllallâh Muhammedün Rasülullah Yazılıdır. Her Cum’a Gecesi Kaf Dağının Etrâfında Dolanıp, “Ey Rabbimiz! Muhammed Aleyhisselâm’ın Ümmetine Merhâmet Et, Onlara Cehenneminle Azâb Etme!” Diye Yakarırlar. Sabah Olunca, “Yâ Rabbi, Büyük Abdest Alanları ve Cum’ada Bulunanları Mâğfiret Et ve Dilediklerini Ver!” Deyip Ağlayarak Duâ Ederler. “Ne Dilersiniz?” Diye Nidâ Gelir. Bunlar da, “Yâ Rabbi... Dileriz ki Ümmet-i Muhammed’i Mâğfiret Edesin!” Dediklerinde, “Ben Onları Mâğfiret Ettim!” Diye Cevaplanır Buyuruldu.

[Zeynü’l-Mecâlis]

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..