Şeddad'ın ilinde bir zalim adam vardı. Çok zulümcüydü. Hak Teala ondan büyük zalim yaratmamıştı. Onun adına İveç derlerdi. Her ne kadar Ademoğullarından ve Amalika soyundan ulu kişiler de vardı, ama İveç'in yanında bir şeycik değillerdi.

Bu İveç Adem peygamber'in kendi oğullarındandı. Lakin Hak Teala onu öyle büyük yaratmıştı ki ayağa kalksa başı bulutlara değer, yukarı çıkardı. Uzunluğu o kadardı ki denizlerin dibinde balığı eliyle tutar, alırdı. Güneşe tutar, güneşin sıcaklığından balık kızarırdı. Onu, sonra yerdi.

Şöyle denilmiştir ki:
- "Nuh tufanı koptuğu vakit dünyayı baştan başa sular bastı. Çok yüce dağların başından kırk kulaç yukarı çıktı." Yine derler ki:- "O su ancak İvec'in dizinin hizasına kadar çıktı." Ve yine:- "İveç anasından doğduğu zaman Adem babamız yaşıyordu. Hatta Musa (a.s.) zamanında da ölmemişti, diriydi!"

Yine derler ki:
- "O, 3600 yıl ömür sürdü. Ne zaman ki Musa (a.s.) zamanına erdi. İsrailoğullarından 50.000 asker toplandı. Musa (a.s.) topladığı bu asker ile İveç'le savaş etmeğe çıktı. İveç, Musa (a.s.)'ın ordu çekip kendi üzerine geldiğini öğrendi ve askerinin sayısına baktı. Kendisi kadar dağ gibi bir taşı yerden kopardı. Başının üstüne koydu. O taşı Musa (a.s . )'ın ve askerinin üzerine atmak ve hepsini dağ altında öldürmek istedi. Musa (a. s.) yetişti . Baktı, İveç'i gördü. Başına koca birdağ parçasını almış geliyordu.

Hak Teala 'ya yalvardı. Allahü Teala da Musa (a.s.)'ın duasını kabul etti. Bir küçük kuşa emreyledi. O dağın üstüne kondu. Burnu ile o dağ gibi taşı deldi taş halka gibi İveç'in boğazına geçti İveç bu hale şaştı. O dağ içinde ona (İveç bin Unk) gerdan oğlu İveç dediler.
Sonra Cebrail (a. s.) Musa peygambere geldi. İveç bin Unk'un halinden ona haber verdi :
Beri gel, ya Musa ! dedi. İveç'le bir savaş yap! Zafer senindir! dedi.

Musa peygamberde eline asasını aldı. İveç'in yanına geldi. Onu o dev halinde buldu. Fakat Allahü Teala'ya sığınıp İveç bin Unk'a hamle etti. Musa peygaberin on kulaç boyu vardı. On kulaçta asasının uzunluğu vardı. Yirmi kulaç ta yerden yukarı fırladı. Asas nın ucu İveç'in topuğuna ancak erişti. Musa a.s anın ağırlığı ve kendisinin peygamberlik gücüyle o asayı İveç'e yerleştirdi. İveç boynuna halka gibi geçmiş onun dağ parçasıyla yerlere düşüp serildi. Orada can verdi, bundan sonra nice yıllar orada yattı.