Camiler, insanları manevi huzura kavuşturan merkezlerdir.

İnsanın zaman zaman kendisini dinlemesi, kendisi ve evrenin başlangıcı ve sonu hakkında düşüncelere dalması, Yüce Yaratıcı ile mahrem bir temasa geçmesi tabii bir ihtiyaçtır.

Bu ihtiyacın giderildiği, en asude mekânlar camilerdir.

Camiler aynı zamanda insanların sosyalleşmelerine de katkıda bulunan müesseselerdir.

Bu mekânlarda insanlar, farklılıklar ile karşılaşır, başkalarıyla temasa geçerler. Her hangi bir ayırıma tabi olmaksızın zengin–fakir, amir–memur bir araya gelip diz dize, omuz omuza, gönül gönüle ibadet ederek, gerçek manada eşitlik duygusunun tadına varırlar.