Problem, İster Üzerimize Saldıran Bir Köpekten Korunma Olsun, İster Kazanmamız Gereken Bir Sınav, İster Gol Atmaya Hazırlanan Bir Futbolcu Olsun; Yapmanız Gerekenlerin Sırası Bozulmaz. Değişen, Bu Sürecin Hızıdır ve Sürecin Aşamalarını Ne Oranda Kontrol Edebildiğimizdir.

Eğer Bir İnsan; Fark Ediyor Ama Sorunun Bütününü Kavrayamıyorsa Çözümü Bulamaz. Bulduğu Çözüm Doğru Çözüm Olmayacağı İçin de, Kendi Dışındaki Etkenlere Yüklenerek (Şans & Kader & Filâncanın Suçu & Falâncanın Kusuru vs) Kendini Rahatlatır.

Eğer Bir İnsan; Fark Ediyor, Bütünü de Kavrıyor Ama “Olabilir ile Olamaz Sınırları”nı Ölçemiyorsa, Başarı Oranını Önemli Ölçüde Düşürür. Sonra da Neden Başarılı Olamadığını Anlamakta Zorluk Çeker.

Eğer Bir İnsan; Kendine Ait Olması Gereken “Düşünme ve Yapma” İşlevini Bir Otoriteye Bırakmışsa (Otoriter Aile & Otoriter Eğitim & Otoriter Siyasal Sistem & Grup Otoritesi Gibi) O Kişi “Yeni Seçenekler Üretme ve Seçenekler İçerisinde Karar Verebilme & Verdiği Kararla Harekete Geçme” Aşamalarını Yapamaz. Bu Durumda O Adımlarda da Ne Yapacağının Kendisine Söylenmesini Bekler.