Samyeliebrar Nickli Üyeden Alıntı

Merhaba arkadaşlar;

Sizlerle hem bir sorunumu paylaşmak hem de varsa çözüm önerilerinizden faydalanmak istiyorum. Yaklaşık 9 aylık evliyim. Eşimle zor süreçlerden geçerek evlendik. Hem çok sabrettik hem de hiçbir şey kolay olmadı. Yani hep mücadele etmek zorunda kaldık, bu işimizde ne kadar kolay halloldu dediğim tek bir şey yok. Evlenince rahatlarız diye hep sabrettik. Ama evlendiğimiz günden beridir de bu zorluklar bitmedi. Aksine arttı ve çeşitlendi. İlk olarak en temel sorunumuz ikimizde evlenmeden önce sürekli hasta olan insanlar değildik. Ama evliliğimizin ilk ayından beri o kadar çok hastayız ki. Artık etrafımızdaki insanlar bile hayret ediyor. Bugün dahi öğleye kadar hastanedeydik. Çeşit çeşit ismi cismi duyulmamış hastalıklara yakalanıyoruz. 1 hafta kesintisiz sağlam olduğumuz bir ay gerçekten yok.
İkinci olarak eşim iş bulamıyor. 9 ayda 2 kez iş buldu, ikisinde de olmayacak, saçma sapan sebeplerden işten çıkardılar. Biz deprem bölgesinde değiliz depremi hissetmedik bile ama çalıştığı yer deprem oldu potansiyel beklentimiz düştü diye daha depremin 2. günü işten çıkardılar. Diğerinde de müdürleri birinden para al demiş o da almış götürmüş söylemiş aldım getirdim diye, sonra genel müdür niye aldın diye işten çıkardı. Diğerleri de tabii biz dedik dememiş. O kadar çok kafaya takıyor ve iş bulmak için uğraşıyor ki delirecek artık. Tabii ailelerimiz ve çevremizde ilk zamanlar hoş görüyordu 9 ay olunca söylenmeye başladılar. Ne kadar belli etmemeye çalışsam da bunları da duyuyor iyice üzülüyor. Evlenmeden çalıştığı iş yerinde de sorumlu müdürü değişti yeni gelen müdür ben eski müdürün çalıştıklarıyla çalışmam dedi çıkardı. Yani ne iş bulabiliyoruz ne de bulduğu işte 10 günden çok çalışabiliyor. Eşim çok dakik ve işkoliktir. Hiçbir sorumsuzluğu, geç kalmışlığı olmaz. Ücretsiz fazla mesaiyi bile seve seve yapar çünkü işini seviyor. Ama bir türlü işten yana rahat edemedik 9 aydır.
Üçüncü olarak çevremizde 2 kişi ile hiç bizi ilgilendirmeyen konula nedeniyle husumet yaşadık. Resmen durup dururken türlü oyunlarla bize sataştılar. Polise şikayet ettik, delil yetersiz dendi vs ceza almadılar. Bu iki konuda da sonuna kadar biz haklıyız, biri sırf nefretinden diğeri de kendini korumak için bize kötülük etti. Polis ikisini de suçlu buldu, savcılığa sevk etti. Savcı siz haklısınız bunların yaptığı olacak şey değil ama kanuna göre delil yetersiz deyip takipsizlik verdi. Allah a havale ettim ama zerre bir şey olduğu yok, yaptıkları yanlarına resmen kar kaldı.

Bu adaletsizlik ve talihsizlikler ikimizin de psikolojisini bozdu artık. İşsizlik bir yandan hastalıklar bir yandan birde arkamızdan iş çevirenler sürekli karakol- adliye yüzümüz gülmez oldu. Önce sınavdır geçer diyordum ama sürekli tekrar ediyor ve artık dayanma gücüm kalmadı. Enerjim tükendi mental ve fiziksel olarak ikimizde çöktük. Ben öyle bir hale geldim ki hayat neşem bitti, pijamayı çıkarıp ekmek almaya dahi gitmek istemiyorum, elim kolum kalkmıyor. Eskiden neşeli, enerjik çalışkandım. Herkes de o halimle kıyaslayıp evlenince çöktün vs diyor. İnanın çok yoruldum ve ne yapacağımı bilemiyorum. Bazıları da acaba size nazar eden ya da büyü yapan filan mı oldu diyor. Başlarda saçma sapan konuşuyorlar kim bizi ne yapsın diyordum ama şimdi aklımı kurcalıyor. Bu kadar talihsizlik arka arkaya olamaz gibi geliyor. Ne çalışabiliyoruz, ne sağlığımız yerinde ne de hakkımızı alabiliyoruz. Adam yaptığım yanıma kaldı deyip gülüp geçiyor yanımızdan biz bakıyoruz.

Acaba gerçekten bir şey yapan olmuş olabilir mi? Eğer öyleyse nasıl anlayabilirim ve neler yapmalıyım? Evi, dış kapıyı vs sirkeli suyla siliyorum ara ara. Bakara suresinive Kalem suresini açıp okuyorum, dinliyorum. Eve ve eşime nas felak ayetel kürsi okuyup üflüyorum. Haram bir gelirimiz yok. Sadakamızı, fitremizi zekatımızı aksatmayız. Diğer ibadetlerimiz de öyle. Paramız olsa adak kurbanı da keserdik ama şuan gücümüz yok. Evin ihtiyacını zor karşılıyoruz. İş bulmak için, adalet için, sağlık için forumda ne kadar uygulama varsa yaptım. Yıllardır burayı takip ederim çok yazmam ama. Neden bu döngüye girdik fikri önerisi olan olursa sevinirim. Ne yapmam lazım bilemedim.

Samyeliebrar Nickli Üyeden Alıntı

o kadar bunalıyorum ki elim ayağım kalkmıyor. Psikolojim tamamen bozuldu. Aynı şeyleri yaşamaktan kaygı bozukluğu içindeyim. evde bir tek toz olsa rahat edemez hemen temizlerdim, 2 haftadır elimi bile sürmüyorum. Zaten hastalıktan halim de yok. Hayatta terlemeyen ben sabaha kadar ter içinde kalıyorum. Saçlarımdan su akıyor. Öyle zamanlar geliyor isyan ediyorum. Hem fiziksel hem psikolojik olarak çöktüm. Öneriniz için teşekkürler, bunu da yaptık hatta sadece ailemiz değil hakkına girdiğimiz başka biri mi oldu acaba diye oturduk düşündük de ama inanın yok. Sadaka veriyoruz, tevbe ediyoruz yok yok yok.