Habis ruhlar başucumda pusuda, göz kapaklarım korkudan kilitli, zehirli dilleri dokunmadan tenime, dön istersen!

Dön ki kaçmalarım bitsin artık. Hangi kapıya koşsam ya necis banka koridorlarına, ya cazibeli bakışlara ya da vebali ağır tercihlerin kucağına açılıyor.
Secde izleri siliniyor alnımdan sen dönmedikçe, Sen gittikçe.

Dön, ah, dön istersen!

Üzerime devriliyor sensiz her cümle, öznesiz kalıyorum tonlarca yüklemle. Daha fazla ezilmeden yokluğunun gurbetinde, dön istersen!

Lütfen dön!

Her vakitte bir tokat iner yüzüme, kıble ne yana düşer, kaç derece sapar yönüm, nereye dönüktür yüzüm? Sensiz bilemem...

Sorular saklanır nefsimin yığınakları ardında, cevapları bulamam Sen dönmezsen, dön istersen!

Bir ömür gaflette tutacak kadar efsunlu bu şarkılar, bu ekranlar, bu sokaklar, adını elimden alıyorlar kulak verdikçe ve aklım başımdan gitmeye hevesli her notada, dön istersen.

N'olursun dön!..