Alıntı:
Aheste Nickli Üyeden Alıntı
Değerli Hocalarım , Emr-i bi'l ma'rûf ve nehy-i anil münker gereğince etrafımızda ki arkadaş, dost dediğimiz insanlara dilimizin döndüğünce nasihatta bulunmaya çalışıyorum. Ve bir çok hocanın ve dinimizi yaşayan insanın namaz kılmayan kötü alışkanlıkları olan kişilere karşı bir takım nasihatleri oluyor.
Namaz kılıyorsumun diye sorduklarımız var mesela, çok büyük tepki veriyorlar.İnsanların lafzına şöyle bir söz dolanmış durumda "Hocam (kardeşim, dostum) bana, ALLAH'IN soracağı soruları sorma, bana acmısın tokmusun diye sor"
Ben bu sözü duyunca çok sinirleniyorum ve karşımdaki insanın kalbini çok fena kırmaya meyil ediyorum. Çünkü bu sözde şer akıyor, ve insanı dinden çıkaracak nitelikte görüyorum. Bu insanlar demek istiyor ki, bana Allah'ın emrettiği namazı sorma, ama Allah'ın verdiği rızkı sor diyor. Kulun kula rızık verdiği nerde görülmüştür. İnsanlar rızık konusunda sadece vesiledir. Rızkı veren hüda'dır.
Şunu sormak istiyorum bana bu lafı diyen birinin kalbini kırmadan söylediği sözün hatalı olduğunu ona nasıl izah edebilirim.?
|
Peygamberlere en son öğretilen ilim kader sırrıdır.. Hz. Nuh a.s 950 sene insanlara doğru yolu göstermek için uğraştı ne zaman ki kadar sırrı ona açıldı ve onlardan hiç birinin iman etmeyeceğini gördü o zaman dedi ki
Rabbim onlardan hiç birini bırakma..
Peygamber Efendimiz s.a.v de amcası Ebu Talip için aynısını yaptı ne zaman ki kadar sırrı O'na da açıldı.. O da artık duasında ısrar etmeyi bıraktı.. (Tabi daha sonra Ebu Talip tekrar diriltilerek imanla şereflendi.)
Halbuki onlar Allah'ın o emri maruf eden kul aracılığı ile o kimseye nasihatta bulunduğunu bilmiyorlar.
Onlar (o sözü diyen kimseler) ahirette o iman ehli kimselerden bize doğru yolu göstermedi diye hak talep edecekler. O mümin kul ise, bizimle dalga geçip bize zarar vermelerinden çekindim demesi halinde bu suçlamadan berat edeceklerdir.
Bu yüzden o tür kimseler ile fazla yan yana gelinmemeli çünkü ahirette o kadar kimse ile uğraşmak zorunda kalırsın..
Ahir zamandayız.. Herkes kendi nefsini ilah edinmiş durumda. Kimsenin bir şeyleri kabul etmesini beklememeliyiz. Bu yüzden anlatır geçeriz.. Kabul edip etmemesi ile uğraşmayız.. Çünkü bu zamanda herkes her şeyi biliyor.. Kimse o anlattığımız şeyi ilk defa duymuş değil.