Hocam evliya zaten direkt ben evliyayim demez. Demesini de beklemiyorum. Ama hissedersin, anlarsın. Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki ahir zaman dedikleri bu halde. Vaktiyle bir rüya görmüştüm. Rüyadan etkilenince bir ihtiyaç sahibine, bir öğün yemeğinin parası benden olsun istedim. Bir kadın gördüm sonra çöpten yiyecek topluyordu. Oldukça da tenha bir yerde. Dikkatimi çekti. Dilenci olsa derdi para olsa daha işlek bir caddeye çıkardı. Kör sokakta işi ne dedim? Döndüm geri hayrımi ona yaptım. Hatta başta kabul etmedi de, daha da etkilendim. Bir kaç gün sonra duydum ki bu da yeni bir yontemleriymis. Böyle tenhada dolanıp bu şekilde kişilerin vicdanlarına hitap ederlermis.

O yüzden gerçekten evliyayi, ihtiyaç sahibini bulmak çok zor. Keşke denk gelse ve bilinçli olarak hissedip sohbet edebilmek çok çok güzel bir deneyim olurdu.