Sufiler, vecdi, şevk nedeniyle insanın sırrında meydana gelen bir alev olarak görmüşler. İçine vecd ateşi düşen kimsenin vücudu sevincinden veya üzüntüsünden sallanmaya başlar. İşte o zaman başkalarının algılayamadığı hâller meydana gelir. Ve sûfînin akıl tarafından algılanamayan davranışları eleştirilere maruz kalır. Bu hâle geliş iradeye bağlı bir durum değildir. Bir kimsenin Allah’ın celâlini müşahede etmek ve kalbini ilâhî kudretin tecellisine vermekle gerçekleşen bir durumdur. Sufiler, Allah’ın her şekilde tezahür etmeye yönelik inançları bazen aşırı olarak nitelendirilmiştir. Örneğin, rüzgârın sesi ya da kuşun sesi ile Allah’ın aşkından vecde gelen sufiler olmuştur. Bu, tasavvufta, ferdi nefsin kaybolmasıyla, külli nefse ulaşacağı veya ruhun doğrudan doğruya vecdle, yani Allah’ın sûfîye ve yakin gözüyle müşahede eden gerçek müminlere ihsan ettiği İlâhî bir sırdır. Nefs alanında hareket eden ve aşk ile ortaya çıkan bir alevdir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...