Alıntı:
La Tahzen12 Nickli Üyeden Alıntı
Peki hocam yalvarış yakarış amel ile sakınıp yönelip teslimiyetle edilen dualardan sonra kabul olmayınca insana bıkkınlık ve dua ederken ümidsizlik oluyor bunlar nasıl aşılır Duayı bu dünyada kabul edebilir veya bu duadan daha hayırlısını ahirette verir amenna tevekkül edilir dua edilir kabul olsada olmasada amenna Biz muhatız fakat işte insan dua ederken ümitsizlik taşıyor biraz boyu bükük dua ederken bazan hal ile eder kişi secdede susup oturmakta aciiyetin simgesidir bu acizet hali olmalımı yoksa canlanmak mı lazım çünkü bu hal samimiyetsizlik değil de bi kavrama sığdıramadım yani sukut ediyorsun bazen bu hale küsmek diyorum insan Allah a küsermi yada küstüğünün kapısına gidermi yinr gidiyoruz biz muhtacız fakT duadan emin olarak değil Kabul olurmu duada şüphe etmemek lazım bu halin devamlılığı insanı Allah tan uzaklaştırır ne önerirsiniz nasıl çözülür bu durum
|
Tevazusu, samimiyeti ve komplekslerden arınmış bir ruh dünyasıyla yücelen bir kula bu manevî halin sürmesi için düşen görev, yine duadır. Çünkü Rab, kabul makamıdır. Bu bakımdan, Kur’ân’da “Bana dua edin, sizin duanıza cevap vereyim. Bana ibadetle büyüklenenler, hor-hakir olarak cehenneme gireceklerdir”(Mümin süresi ayet 60) buyrulmaktadır. Ancak öyle bir dereceye ulaşır ki, adeta kalbin çok arzu ettiği çocuk sevgisi, aile sevgisi, mal sevgisi gibi sevgilerin yerini alır; susuzun sıcak günde soğuk suyu arzulaması gibi nefsin arzularının yerine geçer. Bu hale gelinince, kalbin makamlarından biri olan gerçek sevgi doğar.” Peygamber Efendimiz: “Allah’ım, sevgini bana özümden, kulağımdan, gözümden, ailemden ve malımdan sıcak gündeki soğuk sudan daha sevimli kıl” diye dua etmiştir. Böylesine güçlü bir sevgi, gönlü ve ruhu kaplayınca hem şüphesiz iman hem de gerçek sevgi kişinin kalbine hâkim olur. Bu da duanın manevî terapisinin ne kadar güçlü ve vazgeçilmez olduğunu insana gösterir.