Günümüzde ego ismini almış şey aslında İslami dildeki adı kibirdir. övünme gururlanmak gibi şeyler hepsi kibir de bulunuyor. Her nefiste az yada çok mevcuttur. Bunun en güzel iki yolu var rabıta denilen düşünce hâli namazda da olur. Sırat köprüsü üzerinde gibi düşünmek ile alâkalı bi kıssa vardı bu hususta unuttum tamamını bilen belki vardır. Bu iki yol dediğim şeylerden biri açlıktır yani nefsin direncini kırmak yani farz borçlar yoksa nafile oruç. Çünkü nefsin direncini en kolay kıracak şey en başta açlıktır. Bilinir ki Allah nefsi ilk yarattığındaki bahis edilen şeyleri çoğunuz bilirsiniz. Bunun için öncelikle bu. Diğeri ise tahammül edeceğiniz kadar sizi rencide eden kimselere sessizce kalıp cevab vermemek hatta öyle ki içinden bile kızmamak. Bunları yavaş yavaş gayret ede ede elde etmek mümkündür. Böylelikle en minimum hâle gelir kibir küçücük kalır.

İbadet taatler zaten kâfi derecede ise bunlarla beraber olduğunda çok erken zamanda olur ezaya tahammül hâli , samimiyet ve gayrete de bağlı olarak.