Alıntı:
mekan58 Nickli Üyeden Alıntı
Günümüzde ego ismini almış şey aslında İslami dildeki adı kibirdir. övünme gururlanmak gibi şeyler hepsi kibir de bulunuyor. Her nefiste az yada çok mevcuttur. Bunun en güzel iki yolu var rabıta denilen düşünce hâli namazda da olur. Sırat köprüsü üzerinde gibi düşünmek ile alâkalı bi kıssa vardı bu hususta unuttum tamamını bilen belki vardır. Bu iki yol dediğim şeylerden biri açlıktır yani nefsin direncini kırmak yani farz borçlar yoksa nafile oruç. Çünkü nefsin direncini en kolay kıracak şey en başta açlıktır. Bilinir ki Allah nefsi ilk yarattığındaki bahis edilen şeyleri çoğunuz bilirsiniz. Bunun için öncelikle bu. Diğeri ise tahammül edeceğiniz kadar sizi rencide eden kimselere sessizce kalıp cevab vermemek hatta öyle ki içinden bile kızmamak. Bunları yavaş yavaş gayret ede ede elde etmek mümkündür. Böylelikle en minimum hâle gelir kibir küçücük kalır.
İbadet taatler zaten kâfi derecede ise bunlarla beraber olduğunda çok erken zamanda olur ezaya tahammül hâli , samimiyet ve gayrete de bağlı olarak.
|
Allah Razi olsun Dediginiz gibi kibiri en dusuk seviyede tutmak lazim Yanliz bilinçli olmak herdaim nefsi bastrmak güç Misalle biri övünce içimden büyük olan Allahtir övguyu hak eden odur derim . Bunu dişa vurmayi Dusunuyorum artik
Yani kişinin kendini bilmesi gerekir cogu insan Kendine dahi oz elestiri yapamaz Namazda da sonuna kadar huşu olmuyor bazan dusunceye dahi daldigini farkedemiyor şeytan nasil gaflet veriyorsa farkettigin an husuya dönuyorsun Cehennem azabini hissetsek hizadan cikmayiz diye dusunuyorum