"Zahiri olarak güzel deriz, çirkin deriz; ama bir de Allah ile güzel olmak vardır. Ya da Allah’tan mahrum kalarak çirkin olmak vardır.

En güzel olanlar; Allah’a en yakın olanlar, Allah’ın sıfatlarına bürünmüş olanlardır yani peygamberlerdir.

Bu yüzden Allah, peygamberlerini överken kendi ismiyle övüp; Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e “rauf ve rahim, ”Hz. Nuh (a.s.) için şükreden bir kul “şekur,” Hz. İbrahim (a.s) için de “halim bir kul” der.

Bütün peygamberlerde Allah’ın bir ismi, Esmau’l Husna’dan bir isim böyle en önde durur. Allah onun üzerinden kendini, kendi ismini, kendi güzelliğini över. Allah ile güzel olmak demek bu demektir."