Bazen gidecek bir yer bulamazsın.

Bazen hiçbir yer sana yakışmaz. Hiçbir ortama gidesin gelmez. Odandan bile kaçacak olursun. Ailenden, sokağından, mahallenden, şehrinden... Ama nereye?

Bazen kaçacak yer de bulamazsın. Hiçbir ortam sana uymaz. Her ortam ruhunu daraltıkça daraltır. Ruhlardan kaçarsın kimi zaman bedenlerden kaçtığın gibi. Herkes vardır ama sen bir başınasın. Sesler yükselir ama sen duymazsın hiçbir sesi. Alkışlar sanadır ama sen alkışlardan kaçarsın sonsuza doğru...

Bazen gidecek bir yer bulamazsın herkesin parsel parsel ele geçirdiği düşünce dünyasından. Düşünecek yer de bulamazsın kimi zaman. Herkes her yerdedir. Sen ise kaçacak yer ararsın.

Bazen yapayalnız kalırsın herkesin sana işaret ettiği yerde. Herkesin seninle konuştuğu yerde hiçbir şey duyamazsın kimi zaman. Bedenin de ruhuna ağırlık verir. Ne ruhun kaçabilir ne de bedenin...

Allah'tan başka sığınacak başka bir sığınak bulamazsın. Onun yanında darlık yoktur. Onun yanında kalabalık yoktur. Onun yanında herkesler yoktur. Herkes olsa da sakindir onun yanı. Kaç işte Allah'ın huzuruna. Oraya firar et dünya zindanından.

{ فَفِرُّوۤا۟ إِلَى ٱللَّهِۖ}
[Zâriyât sûresi: 50]

Allah'a kaçın Allah'ın konuşulmadığı yerden. Allah'a kaçın yalnız kaldığınız yerden...

Kaçacak yerin kalmadıysa bil ki kaçman gereken yere kaçmıyorsun. Onun yanına kaçan, kayıplarda değildir. Onun yanına giden, yalnız değildir...

Bazen kaçacak yer bulamazsın. Çünkü kaçman gereken yeri unutmuşsun.

__________________
Ne senle yaşanıyor
Ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada..