‘’Size her ne musibet dokunursa kendi ellerinizle kazandığınız şeyler sebebiyledir. Allah pek çoğunu da affeder’’ (Şura süresi 30.ayet) hem sadece bu ayete dayanarak hüküm vermek doğru olmaz. Nitekim bir başka ayette zaman zaman masumlara da musibetin dokunabileceğinden bahsedilmiştir. ‘’Sadece sizden zalim olanlara değil herkese dokunacak olan fitneden sakının’’ (Enfal suresi 25.ayet) ayetinde günahların toplumun büyük kesimi tarafından işlenmesi veya kabul görmesi sebebiyle bazen musibetlerin umumi olarak gelip herkesi kuşattığı ifade edilmiştir. Bu durum dünyanın bir imtihan alanı olmasından kaynaklanmaktadır. Aksi halde insanlar zorunlu olarak iman etmek zorunda kalırlardı. Umumi olarak gelen musibetlerden sonra Allah onlar içinde suçsuz olanları ayrıca mükâfatlandıracaktır. Böylece bu tür insanların can ve malları sadaka hükmüne geçer. Çocukların başına gelen bela ve musibetler babaları için bir imtihan vesilesi (‘’Andolsun ki sizi biraz korku ver açlık mallardan canlardan ve ürünlerden azaltma ile deneriz. Sabredenleri müjdele’’(Bakara süresi 155. Ayet) ayetinde ifade edildiği gibi bazı hadis-i şeriflerde bu müjdenin cennet olduğunu açıklamaktadır. Nitekim üç çocuğu vefat eden Müslümanları Allah onlara olan rahmetiyle cennetine koyacaktır şeklinde değişik tariklerle rivayet edilen hadis bu gerçeği ifade etmektedir. Başka hadislerde de insanın bedenine malına çoluk çocuğuna isabet edip de sabr-ı cemille mukabele gören musibetlerin günahları silip temizlediği keffaretü’zzünup olduğu ifade edilmektedir.) kendileri içinde manevi terakki veya uhrevi sevap vesilesi olabilir. Sonra hayır ve şer nisbî şeylerdir. İnsan kendisi ve .çoluk çocuğu için neyin hayır neyin şer olduğunu tam anlayamaz. Kerih gördüğü bir şey kendi hayrına olabileceği gibi hayır olarak gördüğü bir şey de kendi aleyhine olabilir.


Küçük tavsiye:Zaman dediğimiz şey, iki nokta arasındaki harekettir. Çünkü ‘dün’ ve ‘yarın’ ölüdür. Şu anı yaşasak bile, bir saat hatta üç dakika sonrası bile ölüdür. “Bu nedenle insan, bazı bilgileri ve geçmiş yaşantıları unutmak istediğinde onları belleğinden siler. İnsan, hatırlamak istemediği anıları ve kendisine acı veren olayları, belleğinin ve gönlünün mahzenine atar. Çünkü acı veren şeyleri, sürekli hatırlayarak yaşamak çok zordur.” Hâlbuki insanın ibnü’l-vakt anlayışı içerisinde içinde bulunduğu anı yaşaması, geçmişin sıkıntılarını ve geleceğin kaygılarını yaşadığı zaman dilimine taşımamasına neden olur. İbnü’l-vakt olmak yaşanan zamanın değerinin farkında olma yeteneğini kişiye kazandırdığı için, insan varlığının anlamını tatmin eden sorulara da cevap verir. “Nereden geldim? Nereye gideceğim? Varlığımın anlam ve amacı nedir?” gibi sorular, yaşadığımız anı değerlendirirken cevap bulur. “Psikolojide varlığımızın anlamını tatmin eden bu sorular, benlik arayışı sürecinin bir sonucu olarak kabul edilir.” Her insanda az veya çok bu süreç yaşanır. Bu manada ibnü’l vakt olmak, zamanın kendisini aşındıran gücüne engel olup ona zamanın hâkimi olma imkânını sağladığı ve varlığının anlamını kendisine sunan sorulara cevap verme imkânı verdiği için, benlik arayışı sürecinde insana katkıda bulunur. Sonuç itibarıyla ibnü’l-vakt olma bilinci, içerisinde barındırdığı teslimiyet ve ilahî aşkla insanı hastalık derecesindeki saplantılı sevgilerin esaretinden kurtararak gerçek sevgiye yönlendirir. Yunus Emre, ibnü’l-vakt olma vasıtasıyla teslimiyet ve ilahî aşkla Hakk’a bağlanan kulun öldükten sonra da yaşayacağını şöyle ifade eder:
“Aşkın pazarında canlar satarlar,
Satarım canımı alan bulunmaz.
Yunus öldü deyu sâlâ verirler,
Ölen hayvan imiş, âşıklar ölmez...”

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...