Allahümme yâ Rabbî yâ Hayyü yâ Kayyûmü yâ
bedi’as-Semâvâti ve’l-ardı yâ ze’l-Celâli vel-İkrâm, yâ lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü min’ez-zâlimîn.

Manası: “Allah’ım! Ey Rabbim! Hayy ve kayyum olan, yer ve göklerin eşsiz yaratıcısı! Ey ikram ve celal sahibi! Ey kendinden başka ilah olmayan! Seni tesbih ederim. Ben nefsine zulmedenlerden oldum” demektir.