Fraktallar, büyükten küçüğe birbirine benzeyen birçok geometrik şeklin oluşturduğu, sonsuzluğa doğru giden, kompleks ve göz kamaştırıcı şekillerdir.

Aynı zamanda, çoğunlukla kendine benzeme özelliği gösteren karmaşık geometrik şekillerinin ortak adıdır. Sonsuza dek iç içe geçmiş birbirini tekrarlayan şekillerdir. Kutsal geometri denilen ölçüleri, bu fraktal nesnelerin temsil ettikleri anlamlar sayesinde kutsaldır.

Kutsal Geometri, her şeyin dilidir ve evrenin bilgisini yansıtmak içindir. Bu nedenle varlık, belirli geometrik ölçülerle donanmıştır.
Altın oranı bu geometrinin temelini oluşturur. Yani “bütünün daha büyük bölüme oranının, büyük bölümün küçük bölüme oranıyla aynı olması.”

Doğanın kutsal mimarisi ile geometrisi estetiktir, oranlıdır, dengelidir, ritmik ve uyumludur. Bir DNA’da, arı peteğinde, bitki taç yapraklarında, ağacın gövdesinde ve pek cok varlıkta kainatın enerjisinin işleyişini barındırır. Bitkilerde hiçbir yaprak, alttakini kapatmayacak şekilde dizilir. Güneş ışığını ve yağmuru eşit paylaşır.

Sonsuza kadar uzanan bu matematiksel şeklin temelinde tek bir ana şekil vardır ve bu şekil kendini sonsuza dek tekrar ederek bütünü oluşturur. Ne kadar küçük ya da büyük olduğu hiç fark etmez, fraktalın her parçası bütüne benzer. Mesela, bir şimşeğin bir dalının şekli, bütünüyle aynı şekildedir.

Nasıl ki insan bedeninin kılcal damarları, besin ve diğer tüm enerjilerin enerjisini bedende dolaştırıyorsa, evrenin kozmik fraktal yapısından yayılan enerji de, mikro evrendeki fraktal yapıyla öyle bütünleşir. Ve "Bir şey, her şeyden, herşey bir şeyden.." sözü de bu şekilde daha çok anlam kazanır. Galaksileri oluşturan gezegenlerin sıralanışından, mikro alemdeki zerrelere kadar yansıyan kutsal mimari ve geometriye bakarken, sonsuzluğa, kutsal olanı anladığımız kadar yaklaşırız.