Yusuf süresi,23. ayeti:
"Yusuf’un bulunduğu evin kadını (Zeliha), onunla birleşmek istedi ve kapılarını kapattı, ″Haydi gelsene″ dedi. Yusuf ise, ″Allah’a sığınırım! Senin kocan, benim efendimdir. Bana güzel baktı (ben ona ihânet etmem). Şüphesiz ki, zâlimler kurtuluşa eremezler″ dedi.

(Yusuf süresi,24. )
Şüphesiz ki o kadın, Yusuf ile birlikte olmayı kastettiği gibi, Yusuf da Rabbinin burhanını (babasını) görmeseydi, kadına kastedecekti. Biz ondan kötülüğü (efendisine ihâneti) ve zinâyı işte böyle defettik. Şüphesiz o, Bizim ihlaslı kullarımızdandı."

(Yusuf süresi, 25. ) "Yusuf ile kadın, kapıya doğru koştular. Kadın, onun gömleğini arkadan çekip yırttı. Kapının yanında o kadının efendisine (kocasına) rastladılar. Bunun üzerine kadın, ″Senin zevcen hakkında fenâlık yapmak isteyenin cezâsı, zindana atılmak yahut elim bir azap ile cezâlandırılmaktan başka bir şey değildir″ dedi.