Huzeyfe ibni'l-Yemân (Radıyallahu Anh) şöyle anlatmıştır:

عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ رَضِيَ اللهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَ: جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ مَا

بُعِثْتُ إِلَى نَبِي قَطُّ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْكَ أَلَا أُعَلِّمُكَ أَسْمَاءً مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ هُنَّ مِنْ أَحَبَّ أَسْمَائِهِ إِلَيْهِ أَنْ يُدْعَى بِهِنَّ قُلْ: يَا

نور السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا جَبَّارَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا عِمَادَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ

يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا تَاجَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ وَيَا

غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ وَمُنْتَهَى الْعَابِدِينَ الْمُفَرِّجَ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ الْمُرَوّحَ عَنِ الْمَغْمُومِينَ وَمُجِيبَ دُعَاءِ الْمُضْطَرِينَ

وَكَاشِفَ الْكُرَبِ وَيَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ وَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ! مَنْزُولٌ بِكَ كُلُّ حَاجَةٍ.»

"Bir kere Cibril, Nebî (Sallallahu Aleyhi ve sellem)e gelerek: 'Yâ Muhammed! Bana senden daha sevgili olan hiçbir peygambere gönderilmedim. Sana Allah'ın isimlerinden bazı isimler öğreteyim mi ki onlar Allâh-u Teâlâ'nın, kendileriyle Zâtına dua edilmesini en çok sevdiği isimlerdendir. (Bu isimleri okumak istersen) de ki:

يَا نُورَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا جَبَّارَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا عِمَادَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا تَاجَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ! يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ! وَيَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ وَمُنْتَهَى الْعَابِدِينَ! الْمُفَرِّجَ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ الْمُرَوّحَ عَنِ الْمَغْمُومِينَ وَمُجِيبَ دُعَاءِ الْمُضْطَرِّينَ وَكَاشِفَ

الْكُرَبِ وَيَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ وَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ مَنْزُولٌ بِكَ كُلُّ حَاجَةٍ»

Ey gökleri ve yeri (güneş ve ayla) nurlandıran! Ey gökleri ve yeri (yıldızlarla ve burçlarla) süsleyen! Ey göklerin ve yerin (ve onlardaki her şeyin işlerini yoluna koyan) Cebbârı! Ey gökleri ve yeri ayakta tutan! Ey göklerin ve yerin eşsiz yaratıcısı! Ey gökleri ve yeri (onlarda yarattığı güzelliklerle) taçlandıran!

Ey celâl (heybet) ve ikrâm (lütuf) sahibi! Ey feryat edenlerin imdadına yetişen! Ey yardım isteyenlere imdad eden, ibadet edenlerin nihâî hedefi olan, dertlilerden sıkıntılarını bertaraf eden, kederlileri rahatlatan, darda kalanların duasına icabet eden ve dertleri açan!

Ey âlemlerin İlâhı! Ey merhametlilerin en acıyanı!

Bütün ihtiyaçlar ancak Sana arz edilir.

(İşte bu isimleri zikrettikten sonra Rabbine hâcetini arzeyle)."


Yâ nûrassemâvâti vel ard. Yâ zeynessemâvâti vel ard. Yâ cebbârassemâvâti vel ard. Yâ imâdessemâvâti vel ard. Yâ bedîassemâvâti vel ard. Yâ tâcessemâvâti vel ard. Yâ zel celâli vel ikrâm. Yâ sarîhal müstasrihîn. Ve yâ ğıyâsel müsteğîsîne vel müntehel âbidîn. El müferrice anil mekrûbîn. El müravviha anil mağmûmîne ve mücîbe duâil mudtarrîne ve kâşifel kürabi ve yâ ilâhel âlemîn. Ve yâ erhamerrâhimîn. Menzûlün bike küllü hâceh.

(Taberânî, el-Mu'cemu'l-Evsat, no:145, 1/52; Heysemî, Месma'u'z-Zevâîd, no:17396, 10/284)