Muzaffer Efendi Hazretleri buyurdular ki :

"Hasbünallahi ve ni'mel-vekîl" tesbîhi, azîm bir seyf-i rabbânîdir. Ancak kılıç kullanmasını bilmeyenin, kendi kendisini yaralaması gibi, bu tesbîhin hakkını veremeyecek olanlar, yine de okumaya devâm ederlerse başlarına birçok belâlar gelir...

Bu tesbîh, büyük velîlerin tesbîhidir ve ancak onlar okurlarsa tesîrleri görülür. Basit bir mesele için kullardan meded uman, meselâ mahkemede kendisini müdâfaa etmesi için avukat tutan kimseler bu tesbîhi yapmaya lâyık değildirler...Buna rağmen bu tesbîhe devâm ederlerse sanki Allah ile alay etmiş gibi olurlar...Böylelerine şunu sormak lâzım :

Yarın, kıyâmet gününde Allah sizlere "Bir yandan, <Allah'ın vekâleti bana kâfîdir> diyerek zikr ü tesbîhe devâm ederdin, sonra da mahkemede hakkını müdâfaa için kendine kuldan vekîl tutardın. Benim vekâletimi beğenmedin mi ki, beni azlederek, kullarımdan birisini benim yerime vekîl ta'yîn eyledin" derse ne cevap verirsiniz?...

Sözümü yanlış anlamayınız...Meşrû işlerde bir avukatı vekîl ta'yîn etmek câizdir. Hattâ bir kimse, vekîl tutmak kudretine mâlik olsa da, vekîl tutmayarak hakkını kaybetse, hatâ etmiş olur. Tabii şu da var ki, haksız olduğu halde, haklı çıkmak için, zâlim olduğu halde mazlûm görünmek için avukat tutanlar başka, bunların Allah'ın gadabına uğrayacaklarına şüphe yokdur...

Hâsıl-ı kelâm, "Hasbünallah" tesbîhini avâm değil, havâs bile yapamaz ancak havâssü'l-havâss olanlar yapabilir...Havâssü'l-havâss olanlar, Cenâb-ı Hakk'dan başka hiç kimseden isti'âne etmezler yani yardım taleb etmezler...

Günâhkârların tesbîhi, "İSTİĞFÂR" olmalıdır...İstiğfâr da yalnız lafzen olmamalı yani dilde kalmamalıdır...Kişi, lafzen istiğfâr ettiği gibi, kalbinde de günâhlarına pişmânlık duymalı ve o pişmânlığı gözyaşları ile isbât etmelidir...