Yanında içki, fuhuş gibi yasak unsurların bulunduğu veya insanı ibadetinden alıkoyan müziğin haram olduğu konusunda ihtilaf yoktur. (Gazzali, İhyau’l-ulumu’d-din, cilt 2 sayfa 269)
Dinde yasak unsurlar barındırmayan rahatlamak için dinlenilen müzik konusunda Abdullah b. Mesud, İbrahim en-Nehai, Hammad b. Ebi Süleyman, Süfyan Sevri, Hasan Basri ve Hanefiler ‘’lehve’l-hadis’’ olarak değerlendirmişler ve haramlığı noktasında görüş beyan etmişlerdir. (Kasani, Bedaiu’s-sanai,6/2973; İbn Kudame, el-Muğni, 9/175 )
Şafiler, Malikiler ve bazı Hanefiler bunun mekruh olduğunu ifade etmişlerdir. Malikiler müzik konusunda en toleranslı mezhep olmasına rağmen mekruh sayma gerekçelerini kişinin şahsiyetini bozma olarak açıklamışlardır. (Esna’l-metalib, 4/344)
Diğer taraftan Abdullah b. Cafer, Abdullah b. Zübeyr, Muğire b. Şube, Usame b. Zeyd, İmran b. Husayn, Muaviye b. Ebu Süfyan, Ata b. Rabah ve İmam Gazali bu tür müziğin mübah olduğunu söylemişlerdir. ( el-Mevsuatu’l-fıkhıyye, 4/91. https: //al-maktaba.org/book/11430/2182#p1 (Erişim 22.01.2021))
Görüldüğü gibi kadim alimlerin müzik konusunda yasaklayıcı kerh görücü ve serbest bırakıcı olmak üzere üç farklı yaklaşımı mevcuttur.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...