Ben kendimi sürekli sorgulayan bir insanım ve uzun zamandır zihnim kapalı gibi. Hayat sanki önümden geçiyor ve bunda dışarıdan bakıyormuş gibi bir haldeyim. Sorunların nedenlerini de biliyorum fakat imtihan olduğunun farkındayım yinede içsel kabullenmiyorum bu duruma. Enerjimi alıyor benden hiç birşey yapasim gelmiyor ve herşey mecburmuş gibi geliyor bana. Bundan yaklaşık bir buçuk sene önce Allah bana bir vesile ile bu sıkıntılarımı almıştı ve hayatım çok değişmişti fakat ben bu durumu günahlar işleyip berbat ettim ve eskisinden daha beter bi hale girdim. Allah şükür ne olursa olsun ibadetlerimi eksiltmedim. Bilirim bu engeller beni daha olgun birisi yapacak fakat hayat boyunca bir arayış içindeyim ve yaş geldi 32 ye ve ben hala arayış içindeyim. Bu durum neden böyle diye sormicam imtahanim bu eyvallah ama ne yapmam gerek ki bu sıkıntılarım açılsın. Bir çok ibadet ediyorum ve Allah'a güveniyorum da ve inanıyorum ama yok abi olmuyor. Kurtulamiyorum ya olmuyor çıkamıyorum bu durumdan. Desem ki içim fesad veya kötü bir insan olsam ozaman anlarım ama öyle bi durum da söz konusu değil. Haa şöyle bir durum var ama kendimi yaşamaya başlasam ve isteklerim doğrultusunda hareket etsem ozaman bol bol günah işlerim ve asıl sıkıntı burda işte. Bu potansiyel var bende ne yapım içimde bi karanlik tarafım var evet ve ben bunu açamıyorum. Çok dua ediyorum yarabi güzel ahlâk sahibi eyle beni ama yok. İcimdekini geriye atıyorum ama aç kurt gibi fırsat bekliyor. Sanki bir yaşamamzliklar var ukte kalmış içimde bunları istiyorum ve bunlar helal daire içinde olmayan şeyler. Savaş veriyorum ya kendimle savaş içindeyim.
Ben zaten farz olan şeyleri ve daha fazlasını yapıyorum. Şimdi ramazandan sonra inşallah bu az uyku ile az yemeyi de uygulicam ki bu kolay olmicak benim için. Bakalım hayırlısı olur inşallah