Bazen gece yattığım zaman içimi Allaha döküyorum. İnsan kimseye anlatamadığını rabbine söyleyince huzur doluyor. Öyle bir bağ kuruyorsun ki o an edeceğin dua dile geliyor. Allaha fisildayarak dua ediyorsun. Gündüz olduğunda o gece ettiğim duaları hatırlıyorum da normal zamanda istesemde dile dökemeyecegim şeyler. İçinde hiçbir maddiyat yok dünyevi istek yok arzu yok... Biliyorum ki kalpten Allah söyletiyor beni affet beni bırakma sensiz yapamam dedirtiyor. Nefsimin tamamen sustuğu zaman işte böyle anlar oluyor.