Bir gün yaşlı komşumuz olan Alamancı Teyzemde idim bir şeyler yedik derken bu ara halsizim hastalanacağım heralde dedim kendisi dur sana bir okuyayım dedi bana;

Kısa kısa bir şeyler okudu o okudukça hafifledim en sonunda da sağ işaret parmağını ağzına götürüp ısladı alnıma tükürükle ısladığı parmağını değdirdi. Kuş gibi olmuştum üzerimde ne ağırlık ne de yorgunluk kalmıştı yalnız tepeden tırnağa hafiflemiştim.

Dedim:
*Ne okudun?
-Felak,Nas...
*Annemde okuyor bana hiç hafifleme rahatlama olmuyor dedim.
-Ben el aldım. Ben küçükken nazar değerdi hep babannem beni okurdu en sonunda bu böyle olmayacak dedi el verdi dedi.

Tarıkatlı mı, dersli mi falan olduğunu sordum yok dedi yalnız ara ara zikrini çekerdi tesbih ile görürdüm; belki de zikir dersi de vardı ama demek istemedi orası ayrı konu; lâkin el alanın 2-3 sure okuması bile büyük fark oluşturuyor el almadan okuyan hatim indirse o hafifliği yaşatamaz belki de.

Tedavi süreçlerinde el almış insanlar bulunuz.