Arada ince bir çizgi var.
Asıl olan, şifayı kimin verdiğini bilmekte.
Eğer, yerden bir taş alıp ağrıyan yere koyar ve Ya Rabbi, bu taşı şifama vesile kıl dersek, bu günah olmaz.

Aklımda kaldığı kadarıyla anlatayım: Hz. Musa (as) bir gün hastalandığında, çaresini Allah'tan (cc) istemiş. Filan ot diye buyurulunca, kullanmış ve iyileşmiş. Tekrar aynı hastalığa yakalanınca, nasılsa çaresini biliyorum diye aynı otu kullanmış ama bu sefer iyileşmemiş.
Ya Rabbi demiş, aynı hastalık için aynı otu kullandım ama iyileşmedim.
Yüce Allah, cevap vermiş ilkinde müracaatın bana idi, şifayı buldun, ikincide doğrudan ota müracaat ettin bu nedenle iyileşmedin.