Eğer Osmanlı’nın son 200 yılda yıkılış sürecine girdiğine inanacaksak, devletin yıkılışından 154 yıl önce elde ettiği zaferi nasıl değerlendirmek gerekecektir. Yıkılış sürecine girdiği iddia edilen Osmanlı Devleti, 1739 yılında hem Ruslarla hem de Avusturyalılarla, aynı anda iki cephede savaşmış ve ikisini de yenmiş ve ikisine de muhteşem anlaşmalar imzalatma başarısını göstermiştir. Bu anlaşmalarla Rusları, “Karadeniz’de gemi ve tersane bulunduramayacaklar” maddesi ile Karadeniz’den uzaklaştırmış; Avusturyalılardan da kaybettiği Belgrad’ı geri alabilmiştir. Yıkılışına 154 yıl kalan bir devletin bu başarısını nasıl değerlendirmek gerekir o hâlde? Bu başarıya tesadüf denilebilir mi? Yıkılışına 154 yıl kala, aynı anda yaptığı savaşla iki güçlü devlete de istediği anlaşmayı imzalatacak kudrete sahip Osmanlı Devleti’ne, yıkılacak gözüyle bakmak bilimsel bir yaklaşım mıdır? Bu iki zafer bir veri değil midir? Bu veriler ortadayken neden hâlâ Osmanlı Devleti’ne, iki yüz yıl içinde yıkılacak bir devlet gözüyle bakılmaktadır? Bu anlayış, bilimsellikten daha çok taraflı bir yaklaşımdır. Hâlbuki Osmanlı Devleti’nin nasıl ve hangi sürede yıkıldığı çok açık ve net bir biçimde ortadadır. 1908’de darbeyle iktidara gelen İttihatçıların, darbelerle, savaşlarla (Trablusgarp ve Balkan Savaşları) perişan ettiği, Osmanlı Devleti 1914’te I. Dünya Savaşı’na sokularak yıkılmıştır. Yıkılışından iki yıl önce 1912 yılında bile Osmanlı Devleti’nin Adriyatik kıyısına uzanan toprakları vardı. Bu nasıl bir yıkılmaktır ki; son iki yılda bile Avrupa’nın ortalarına kadar uzanan topraklara sahip olan bir devlet vardı ortada. Adriyatik kıyısındaki İşkodra’dan, Selanik, Kosova, Üsküp, Manastır’a kadar Güney Doğu Avrupa topraklarının önemli kısmı hâlâ Osmanlı Devleti’nindi.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...