Kendi ailemden örnektir.Bir anne , oğlunun sevdigi kizi istememiş, oğluna layık görmemiş. Ama oglu cok sevmiş ve evlenmiş.Ama annesinin sözü, isteği ağır basmış, karısini ve kızını bırakmış, boşanmış eşinden.Ve annesinin istedigi biriyle evlenmiş, en az 4-5 cocugu olmuş ama hiç gun yuzu görmemişler.O bıraktığı eş ve kizi da perisan bir sekilde yaşamışlar, hatta kizina seslenilirken ..... kizi diye seslenerek oluyormuş aile icinde.O büyük dayi ben çocukken vefat etti ve ben hayal meyal o cenaze evini hatırlıyorum.Ve eşimin dayısı da cok severek , ailesinden gizli istenmeyen bir evlilik yapmış ve o da ailesinin baskılarına dayanamayıp bir kizi olmasina rağmen boşanmış.Ve ben, bir kızımla yalniz kaldım.Hemde ayni şekilde kimse sesimizi bile duymuyor, ne bir aile büyüğü, ne bir yardım eden, kendi kendime çırpınıp duruyorum.Ayni istenmemezligi, ayni sirt çevirmeyi hem kızım, hem ben yaşıyoruz.Ben inanıyorum soyumuzun cezasını çektiğimizi yada kaderini yaşadığımıza...