Alıntı:
Ozzzlem Nickli Üyeden Alıntı
hz isa ile güneş sembolünün anlamı nedir hocalarım bilginiz varsa beni aydınlatabilir misiniz bazen bazı şeyler görüyorum bugün ilk defa böyle birşey gördüm hristiyanlık hakkında en ufak bilgim olmadığı için araştırmaya başladım gördüğüm şöyleydi hz isa kollarını bir tarafa doğru havaya kaldırmış güneş kollarına doğru iniyordu sanki güneş hz isaya yaklaşıyordu belki saçma gelecek sizlere ama böyle gördüğüö zaman çoğu şey çıkıyor kendi hayatımla ilgilide öyle o yüzden bir manası varmı diye araştırmak istedim
|
Hazreti İsa Aleyhisselam’a duyduğumuz saygıdan olsa gerek bunlar bizim buralarda konuşulan şeyler değildir ama kadim pagan dünyasında insanoğlunun esenliği için canını feda eden asgari altı god vardır: Adonis, Attis, Dionysos, Herakles, Mithra, Osiris. Daha da garibi bunlar God olarak “kendilerini kendilerine feda ederler”. En eski ve yaygın olarak bilineni Osiris,
“Güneş God”, kadim Mısır halkının “Ra” olarak bildiği, diğer god’lar da dahil olmak üzere yeryüzünün ve gökyüzünün ve canlı cansız her şeyin yaratıcısıdır. Ölümlü bir insan gibi yaşamak için yeryüzüne indiğine, “Set” isimli “Karanlıklar God’ı” ve yandaşları tarafından öldürüldüğüne, bedeni paramparça edilmiş olmasına rağmen dirildiğine, gökyüzüne yükselip hükümranlığını orada sürdürmeye devam ettiğine inanılır. Mısırlılar, ölümden sonra dirilmek ve gökyüzünde ebedi yaşam sürmek için ona yakarırlar. Osiris’in doğumunu müjdelediği anlatılan üç parlak yıldızdan (Avcı ya da Orion takımyıldızının ‘kemer’ini oluşturan Mintaka, Anilam, Alnitak) tutun da, Hazreti İsa’nın kuzucuklarını doğru yönlendiren “Good Shepard” unvanına kadar, çok sayıda ortak rivayet paylaşırlar. “Aşai rabbani” dedikleri ekmek ve şarapla yapılan ayini duymuşsunuzdur. Ekmek ve şarap İsa’nın etini ve kanını simgeler. “Hestia” dedikleri bir parça mayasız ekmek, kutsal şaraba batırılarak verilir. Böylece İsa Mesih ile kulu arasında “deruni, candan, teklifsiz mahrem” nasıl derseniz artık, birliktelik ihdas edilir. Her Katolik yedi yaşını bitirmeden önce “communion” dedikleri bu seremoniden geçmeli, İsa’yı içine almalı, sindirmelidir. İtiraf edeyim ki, en yadırgadığım ibadet usullerinden biridir, meğer bu da Osiris’ten kalma bir âdetmiş. Osiris, bir dizi god’ın kendi türündeki ilkidir,. Tammuz, Mithras, Balder ve nihayet İsa Mesih böyle gider. Persler, “Mithra” adıyla taparlar, Hintliler “Brahma” derler, Fenikelilerde “Baal” ya da “Adonis” olarak geçer, eski Yunan’ın “Apollo”sudur, İskandinavların “Odin”i, Britanya yerli halklarının “Hu”su, Laponların “Baiwe”si. Hıristiyanlar bunları bilmez mi diye sormalısınız. sıradan Hıristiyanlar üzerinde durmazlar, belki de bilmezler bile.