İnsan, nefsine yenilip biriyle alay ederken, kınarken, aşağılarken kendi başına gelebileceğini düşünmekten aciz kalıyor bazen. Yakınının başına gelebileceğini ise hiç düşünmüyor! O alay ettiği veya kınadığı şey kendi başına gelmese çocuğunun başına gelir, torununun başına gelir, çocuğu yoksa kardeşinin başına gelir, kardeşi yoksa başka bir yakınının başına gelir. Bundan kurtuluş yok. O şey mutlaka birini bulur. Bunu etrafımda çok gördüm. Ben de annemin babamın kınadıklarını, alay ettiklerini yaşıyorum. Kuzenlerimden bazıları anneannemin etrafındakileri kınamasının cezasını çekiyorlar. Benim kınadığım olmadı fakat belki alay ettiğim olmuştur. Hepsine çok uzun zaman önce Allah'tan af diledim tövbe ettim. Yetmedi. Annemin babamın yerine de tövbe ettim af diledim.