İnsanlar belediyenin kurduğu taziye çadırına pide yemeye, çay içmeye geliyorlar. O olmazsa gelen de az oluyor. Kimse cenaze evine bir tabak yemek götürmüyor. Tek düşündükleri kendi mideleri.
Köyde ise cenaze evinden yemek ve çay bekliyorlar. Bunu etrafımda çok gördüm.
Cenaze sahibi acısını mı yaşasın yoksa gelene yemek mi versin?
Bu insanlar ölümün acısını ya yaşamamışlar ya da öyle görmüşler umursamıyorlar ve kendilerinin cenazeleri olsa onlar da aynısını yapacaklar.
İnsan, gerçekten sevdiği birini kaybettiğinde günlerce uyuyamaz, günlerce yemekten içmekten kesilir.