Ebu Zerr Radiyallahü Anh’ın Okuduğu Dua

Hz. Ali Kerremallâhü Veche’den rivayet ediliyor:

“Bir ara Cebrail aleyhisselam, Rasûlullah’a Sallallahü Aleyhi Vesellem gelmiş. Onlar henüz birlikte iken Ebu Zerr Radiyallahü Anh çıkagelmiş. Cebrail aleyhisselam onu görünce;

- “Ebu Zerr” demiş. Bunun üzerine Allah Rasûlü şöyle demekten kendini alamamış:

- “Ey Allah’ın Emîni (Cebrail)! Siz Ebu Zerr’i tanıyor musunuz?” Cebrail aleyhisselam:

- “Evet. O göklerde yerdekinden daha ünlüdür. Oralarda onu tanımayan yoktur. Bu da her gün iki defa yaptığı duadan ileri gelmektedir. Melekler ona hayrettedirler. İstersen çağır da ona o duayı soruver” deyince, Rasûlullah Sallallahü Aleyhi Vesellem, Ebu Zerr’i Radiyallahü Anh’ı çağırdı ve şöyle dedi:

- “Ey Ebu Zerr! Her gün yaptığın dua var mıdır?” Ebu Zerr Radiyallahü Anh:

- “Evet, anam-babam sana feda olsun, ey Allah’ın Rasûlü! O duayı herhangi bir insandan işitmedim. O, sadece Rabbimin bana ilham ettiği on cümledir. Her gün iki kere onu söylerim. Bunu da şöyle yaparım:

Önce kıbleye karşı yönelirim. Allah Teâlâ’yı bir miktar tesbih (سُبْحَانَ الله Sübhânallah derim), bir miktar tahlil (Lâ ilâhe illallah لَا إِلَهَ إِلاَّ اللهُ derim) ve bir miktar da hamd ederim (Elhamdülillah اَلْحَمْدُ لله) Ve la havle ve la kuvvete illa billâh لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ) derim. Sonra da bir miktar tekbir getiririm (Allah’ü Ekber اَللهُ أَكْبَرُ derim).

Daha sonra şu on cümlelik duayı yaparım:

اَللَّهُمَّ إِنيِّ أَسْأَلُكَ اِيمَاناً دَاءِمَاً، وَأَسْأَلُكَ قَلْباً خَاشِعاً، وأَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعاً، وأَسْأَلُكَ يَقِينًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ دِينًا قِيما، وأَسْأَلُكَ العَافِية مِن كلِّ بلِيَّة، وأَسْأَلُكَ تَمَام العَافِيَة، وأَسْأَلُكَ دَوَامَ العَافِيَة، وأَسْأَلُكَ الشُّكْرَ عَلىَ العَافِيَة، وأَسْأَلُكَ الغِنَى عَنِ النَّاس

Okunuşu: ‘Allâhümme innî es’elüke îmânen dâimen ve es’e lüke kalben hâşian, ve es’elüke ılmen nâfian, ve es’e lüke yakînen saadikan, ve es’elüke dînen gıyemen, ve es’elükel âfiyete min külli beliyyeh, ve es’elüke temâmel âfiyeh, ve es’e lüke devâmel âfiyeh, ve es’elükeş şükra alel âfiyeh, ve es’elükel ğınâ alennâs’.

Manası: “Allah’ım! Senden daimi bir iman dilerim. Allah’ım! Senden korkan bir kalp niyaz ederim. Allah’ım! Senden yararlı ilim isterim. Senden doğru bir yakîn, derinden inanmak dilerim. Senden sapasağlam bir din dilerim. Her belaya karşı afiyet dilerim. Senden afiyetin tamamını ve devamını dilerim. Verdiğin sağlık ve afiyete gereği gibi şükretmeye beni muvaffak kılmanı dilerim. Ayrıca beni kimseye muhtaç etmemeni de dilerim.”

Bunun üzerine Cebrail aleyhisselam şöyle dedi:

“Ey Muhammed! Seni hak olarak gönderen Allah’ü Teâlâ’ya yemin ederim ki, ümmetinden her kimi bu duayı okursa, denizlerin köpüğü, yeryüzündeki toprağın sayısı kadar günahı olsa bile bağışlanır. Ümmetimden rastladığım herhangi bir kimsenin kalbinde bu dua bulunursa, Cennetler ona âşık olur. İki melek de devamlı olarak onun bağışlanmasını diler. Cennet kapıları ona açılır ve melekler ona şöyle seslenir:

‘Ey Allah’ın velîsi, hangi kapıdan istersen gir Cennet’e!”

[Şeyh Hakîm et-Tirmizî, Nevâdirü’l-Usûl fî Ma’rifeti Ehâdîsi’r-Rasûl