‘’ Süleyman'ın ölümüne hükmettiğimiz zaman, onun ölümünü onlara ancak değneğini yemekte olan bir kurt gösterdi. Süleyman'ın cesedi yıkılınca cinler anladılar ki, eğer gaybı bilmiş olsalardı aşağılayıcı azap içinde kalmamış olacaklardı.’’ (Sebe suresi 14.ayet)
Tebeyyenet fiilinin manasından yola çıkarak müfessirler bu ayetin tefsirini yaparken iki farklı yorum ileri sürmüşlerdir.
Birincisine göre cinler kendilerinin gaybı bildiklerini sanıyorlardı. Ancak ayette zikredilen olaydan sonra onlar kendilerinin gaybı bilmediklerini anlamışlardır.
İkincisine göre ise insanların bir kısmı cinlerin gaybı bildiklerini zannediyorlardı. Fakat mezkur hadiseden sonra onların gaybı bilmedikleri kendileri için ortaya çıkmıştır.
(Kaynak: Begavi, Me’alimü’t-tenzil 6.cilt sayfa 392; Zemahşeri, el-Keşşaf, 3.cilt sayfa 573; Razi, Mefatihu’l-ğayb 25.cilt sayfa 200)
Hz. Âişe başta olmak üzere birçok sahabenin bildirdiğine göre de Allah’ın bildirmemesi halinde Hz. Peygamber bile gaybı bilemez. (Müslim, “İman” 287; Tirmizî, “Tefsir” 7). Hatta Hz. Peygamber zaman zaman gaybı bilmemekle itham edilmiştir. Örneğin; Benu Mustalik Gazvesi’nden dönerken Hz. Peygamber’in devesi Kasva’nın kaybolması üzerine münafıklardan olan Zeyd b. Lusayt :’’Muhammed kendisinin nebi olduğunu ve gökten kendisine haber geldiğini iddia ediyor, ancak kaybolan devesinin yerini bile bilmiyor.’’ (Vakıdı, Muhammed b. Ömer, Kitabü’l-Meğazi, Alemü’l-Kütüb, Beyrut, 1984 2.cilt sayfa 423-424) Bunun üzerine Hz. Peygamber zihinlere nakşedilmesi gereken şu cevabı veriyor: ‘’Vallahi ben, ancak Rabbimin bana bildirdiklerini bilirim’’ (İbn Hişam, Ebu Muhammed Abdülmelik b. Hişam es-Siratü’n-Nebeviyye, Daru İbn Kesir Kahire 3ve 4.ciltler 523)
Müslim’in rivayetinde ise Hz. Peygamber soru soran kişiden rahatsız olduğu, hatta yanaklarının kızardığı belirtilmektedir. (Müslim Lukata,2,6)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...