Sene 2007. .. kansızlıktan hastanede yatıyorum. Araştırma hastanesi ve tam 22 gün. Bir gün çok kötü oldum . Doktorlar kardiyoloji foktoru geldi. Bi sorunun yok ,kansızlığın olduğu için kan pompalamakta zorlanıhyor oksijen vs. Doktorlar gitti.snnem yanımda. Bilincim yerinde ....ama ben artık gidiyorum dedim.kelimei tevhid, şahadet getirmeye başladım.o anda odaya biri girdi .daha önce hiç görmedim.adımla hitab etti. Bana yapmam gerekeni söyledi.sonra başımı ve göğsümü sıvazladı ve gitti. O kadar kötü olan ben o dakikadan sonra normal halime döndüm enerjim yerine geldi.Annem Doktorlar çok şaşırmıştı.tabiki bende işin tuhaf yanı gelen kişiyi benden bsşka hiç kimse görmemiş , ne annem, ne yanımda yatan diğer hasta, nede onun refakatçısı ..Bazı şeyler anlatılamaz.Alkah CC bir lütfu diyelim çok şükür. Tabiiki onlar tıb filşnde buna halisinasyon diyorlar. Bu yaladığım anı hiç unutmam