Yusufiyeli Nickli Üyeden Alıntı

Değerli kardeşim çektiğin Esma zikirleriyle alakalı bazı bilgilendirmelerde ve uyarıda bulunmak isterim.
Sözlükte "mahrum etmek, vermemek, engel olmak" anlamlarındaki men' kökünden türemiş bir sıfat olan "mâni"" ismi Kur'an'da zikredilmemekte; ancak bu isim "kötü şeylere engel olan, bunların gerçekleşmesine müsaade etmeyen" şeklindeki anlamıyla sadece Esmâ-i Hüsna’nın listesine yer veren hadis rivayetlerinde (Tirmizî'nin rivayetinde tek başına; İbn Mâce'nin listesinde ise "lütfedip veren" anlamına gelen "mu'tî" ismiyle birlikte) zikredilmektedir (Metin Yurdagün, Ayet ve Hadislerde Esma-i Hüsna Sayfa 236-237)
Konuyla ilgili çağdaş bazı eserlerde, Kur'ân-ı Kerîm'deki: "Allah sana bir zarar dokunduracak olursa, onu O'ndan başka giderecek yoktur. Şayet O, sana bir hayır dilerse O'nun lütuf ve keremini engelleyebilecek de yoktur!"; "Hepsine, onlara da (dünya ve nimetlerini isteyenlere de), bunlara da (ahiret ve nimetlerini isteyenlere de) ihsanımızdan istediklerini veririz. Rabbinin ihsan ve atası kısıtlanmış değildir." mealindeki ayetlerin(Yunus suresi 107. Ayet; İsra suresi 18 ve 20. Ayetler), "mâni"" ve "mu'ti" isimlerine delâlet ettiği belirtilmektedir.
Öte yandan burası oldukça önemli, Esmâ-i Hüsna şârihleri genellikle "mâni"" ismini, karşıt anlamlı ikizi olan "mu'ti" ismiyle birlikte ele alıp yorumlamışlar, bu tür zıt anlam taşıyan diğer "müzdevice" isimlerde olduğu gibi, bu iki isimde de belli bir anlam dengesinin sağlanmasına özen göstermişlerdir.
Esmâ-i Hüsna şârihleri tarafından bir kısım isimlerin mutlaka birlikte kullanılmaları gerektiğine dikkat çekilmiştir. Naslarda çiftli şekilde zikredilmek suretiyle anlamları dengelenmiş olan bu gruptaki esmâ "zıt anlamlı ikiz isimler" (esmâ-i müzdevice) grubunu oluşturmaktadır. Canlı-cansız bütün varlıklarda gözlenen ve karşılıklı etki-tepki mekanizması içinde muazzam bir sistemin devamında çok önemli bir yer tutan "denge" (muvazene) kavramına işaret eden bu çift yönlü isimler, ilk bakışta "kahir" ifade eder gibi görünüyorlarsa da aslında bunların her biri mukabili olan bir isimle beraber aynı terkip içinde kullanılmış, böylece onların tam bir "lütuf-kahir dengesi" içinde ve doğru bir şekilde anlaşılmaları sağlanmıştır. Bu tür isimler arasında, dâr-nâfi' (evrende zararlı olanlar yanında, faydalı olanları şeyleri de yaratıp bunların tamamını etkili kılan); müzil-muʻiz (alçaltan, zillet veren-yücelten, izzet ve şeref bahşeden); hâfid-râfi' (alçaltan-yücelten); kâbız-bâsıt (rızkı, zaman zaman daraltıp azaltarak ölçülü bir şekilde veren; hattâ bazen de kısıtlayan- rızkı genişleten, bezledip herkese yayan, bol bol veren) gibi isimleri saymak mümkündür.
Allah’ın nerede ne zaman ve kime ne vereceğini kimse bilmediği ve hiç kimse tam manasıyla adl olmadığı için; El Cebbar, El Kabid, EL Hafid, El Müzil, El Kebir, El Mütekebbir, El Mümit, El Muahhir, Ed Dar, El Kahhar gibi esmaları Yaratıcı, sevk ve idare edici özelliklerinden kaynaklandığı için insanlara has değildir.