Aslında büyüler nazarlar bozulsun diye büyü yapanları yaptıranları içimden gelmeye gelmeye affetmiştim, "Allah'ım onları affet" demiştim. Nasıl olsa benim affetmemle cennete gidecek değillerdi. Sonra vazgeçtim. Onlar bana büyü yaparak benim annemi üzdüler. Kendi çocukları veya sevdikleri de onları üzsün. Bir kısmı zaten benim için ne düşünse ne iftira atsa aynısını kendi çocuğundan buldu. Asıl büyücü başı olan kaldı. Ona da çocuklarına da henüz bir şey olmadı, keyifleri yerinde. Bunlardan biri zamanında hamileyken anneme hava atmış, annemin çocuğu olmuyor diye. Şimdi onun kızı neredeyse 20 yıldır evli ve kızının çocuğu olmuyor. Diğerleri de neyi kınadılarsa, neyle alay ettilerse kendi başlarına geliyor. Sadece o biri kaldı işte. Anneme "anne buna bir şey olmayacak mı, hiç ceza çekmeyecek mi" diye sorduğumda bana hep "merak etme kızım, Allah büyük, yanlarına bırakmaz, o da çeker cezasını" diyor.