Peygamberlerin günah işlemekten korunduğu bilinmektedir. Bununla onların tövbe ve istiğfarda bulunması hususu nasıl bağdaştırılabilir? Resul-i Ekrem bir hadisinde şöyle demektedir: "Bazan kalbimi bir perde bürür de günde 100 defa tövbe ettiğim olur" (Müslim, "Zikir", 41-42; Ebu Davud, “Vitir", 26). Mec- düddin İbnü'l-Esir bu hadisin izahında Resul-i Ekrem'in Allah ile daima irtibat halinde bulunduğunu, ümmetinin dünya işleriyle ilgilenmekten ibaret olabilecek meşgalesinin bu irtibatı kesintiye uğratabileceğini söyler (en-Nihaye, s. 675). Bu yorum, sufi Ebu Said el-Harraz'ın, "İtaatkar kulların sevap doğuran bazı amelleri Allah'ın has kulları için günah sayılabilir" sözünü (Acluni, 1, 406) hatırlatmakta ve Hz. Peygamber'in çokça tövbe edişinin sebebine ışık tutmaktadır.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...