Enes b. Malik (r.a.) dedi ki:“Peygamber (s.a.v), (Munzir b. Amr’ın başkanlığında) kendilerine ‘Kurra’ denilen (kırk veya yetmiş kişilik) bir birliği Necd halkının isteği üzerine, onlara dini öğretmek üzere göndermişti. Bunlar, Maune Kuyusu başında pusuya düşürülüp öldürüldüler. Ben, Peygamber (s.a.v)’in onların öldürülmelerine üzüldüğü kadar hiçbi rşeye üzüldüğünü görmedim. Peygamber (s.a.v), sabah namazında bir ay kunut yaptı ve:- ‘Usayya kabilesi, Allah’a ve Resulü’ne asi oldular!’ buyururdu’’(Buhari, Deavat 58; Müslim, Mesacid 300 (677)) Bu hadislerde işaret edilen kunuta sebep, hicretin 4. yılında “Bi’r Maune” faciası denilen olaydır. Ri’l, Zekvan ve Usayye kabileleri, kendilerine Kur’an öğretmek için yanlarına gönderilen yetmiş kadar kurayı öldürmüşlerdi. Bu olayın detayı, Siyer ve Tarih kitaplarında mevcuttur. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v) bir ay bunlara beddua etmeye devam etmiş, fakat bu kabilelerin iman edip İslam’a hizmet edecekleri ilahi ilimde muhakkak olduğu için aleyhlerine yapılan beddua, Al-i İmran Süresi ayet 128. ayetin inmesi üzerine son bulmuştur. Bu hadislerin hepsi, Hz. Peygamber (s.a.v)’in vitir namazı dışında da kunut yaptığına delalet etmektedir. Resulullah (s.a.v)’in bazı rivayetlerde üç, bazı rivayetlerde ise iki, bazı rivayetlerde ise sadece bir vakit kunut yaptığı ve bazı rivayetlerde ise günün beş vaktinde kunut yaptığı geçmektedir. Yalnız bu hadislerin hepsinde, kunutun meydana gelen musibetler üzerine yapıldığı görülmektedir. Alimlerin çoğunluğu, bela ve musibet anlarında farz namazlarda kunut yapıp dua etmenin meşru olduğu görüşündedirler. Böyle bir musibet olmadığı zamanlarda ise öğle, ikindi, akşam ve yatsı namazlarında kunutun yapılmayacağı hususunda tüm alimler görüş birliği içerisindedirler. Fakat sabah namazındaki kunutta ihtilaf edilmiştir. Hanefilere göre yukarıda sayılan vakitlerde kunut yapıldığını gösteren hadisler neshedilmiştir. Bazı alimlere göre ise sabah namazı hariç diğer vakitlerde kunut mensuh olmuştur. Ebu Bekr, Ömer, Osman, Ali, gibi sahabiler bu görüştedir. Hanefilere göre musibet olmadığı zamanlarda vitr dışındaki hiçbir namazda kunut yapılmaz. Ancak musibet anlarında yapılacak kunut konusunda bazı Hanefi kitaplarında sabah namazı tahsis edilmişken, bazılarında imamın bütün cehri namazlarda kunut okuyarak dua edebileceği bildirilmektedir. Özetle; Hz. Peygamber (s.a.v), bazı felaket ve musibet anlarında günün beş vaktinde kunut yapmış, Müslümanlar için dua ve kafirler için ise beddua etmiştir. Kunut, namazların son rekatinde ve rükudan sonra yapılır.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...