Alıntı:
Mysilence Nickli Üyeden Alıntı
Selamunaleyküm,
Günlük hayatımda ya da ibadet ettiğim zamanlarda geçmişte yaşadığım ve çok üzüldüğüm bir olay aklıma geliyor. inanın yüreğim o kadar daralıyor ki napacağımı şaşırıyorum. bunun adı vesvese midir bilemiyorum fakat ne olduğnu, nasıl geçeceğini bilen varsa, bana bir yol gösterirse çok mutlu olurum
|
Kendinle başka bir insanla etkileşim kuruyormuş gibi konuşmanı sağlamaya çalış. Kendinize adınızla ve ikinci/üçüncü tekil şahısla hitap etmek duygusal bir mesafe yaratıyor çünkü bunu yapmak aslında kendinizle konuşurken başkasıyla konuşuyormuşsunuz hissi uyandırıyor. Örneğin içinizden, Neden bugün iş arkadaşıma bağırdım? diye sormak yerine Neden Erhan (farz edelim ismin Erhan olsun) bugün iş arkadaşına bağırdı? diye sormak gibi.
Mesafeli iç konuşma birinci tekil şahıs zamiri olan "ben"den ikinci tekil şahıs zamiri olan "sen’’e ya da üçüncü tekil şahıs zamiri olan "o"ya geçmek, duygusal mesafe yaratan bir mekanizmayı harekete geçiriyor. Öyleyse mesafeli iç konuşma insan dilinin içine gizlenmiş bir psikolojik hile yazılımıdır. Ve bunu çok çeşitli alanlarda kendi yararımıza kullanabileceğimizi bilmek gerekir. Geçmişte neden beni bu kadar üzdüler yerine adını Erhan varsayarsak geçmişte neden Erhan’ı bu kadar üzdüler diye düşünce kalıbı oluştur.