Çaresi en başta çaresiz olduğumuzu düşünmemekten geçiyor olabilir. İslamda ümitvâr olmak vardır. Rabbimizin lütfu imanımızı güçlendirmekte şifa buluruz. Namazımızı eksiksiz düzenli kılarsak, zikrimize devam edersek, her adımda rabbimizi anarsak, bol bol istiğfar edip günahlardan sakınırsak, Kuran-ı Kerim ve sünnet çizgisinde bir hayat sürmeye gayret edersek Allah’ın izni ile her gecenin bir sabahı, her kışın bir baharı olduğu gibi bunun da bir sonu vardır elbet…
İbadetlerimizden uzaklaşmak, ümitsiz olmak, hali hazırda olan rahatsızlık hissini artırıp daha kötü ruhi bunalımlara sürükleyebilir.