Alıntı:
ideal Nickli Üyeden Alıntı
Bendede var, çocukluktan beri.
Çoğu kişi bunun evham olduğunu söyler daima.
Öyle olurki artık, biri bana son konustugum sohbet veya sözden giriş yaptığı an, kilitlenir kafam. Belki diğer insanlar kadar gorustuklerim okadar umrumda olmasaydı,bu kadar çağrıştırmaz idi , mevzunun tekrarlanması ve isitttiklerim bende derin iz bırakıyor. Bu sebebpten herkes ile muhatap olmamaya dikkat ederim herdaim.
|
Fark ettim bu evhama sebep veren durum, benim evde yanlız iken, o gün konuştuklarımi tekrar gözden geçirip muhasabe etmedigimden kaynaklanıyor muhakkak.
Ama okadar çok şey takıntı yapıyorki, aklıma her yatan/yatmayan meseleyi ele almam haylin zor.
Aslen bu, sohbette benim genel bir yaklaşım ve tavrim olmadığından kaynaklaniyor/ateşleniyor bu evham olayı. Bunu anladım pek çok kez.
Yani muhatab olunan konuda, basacan yüklücen ortaya düşündüğünü. Yoksa o görüşmeden gelen açıkta kalan suallerle başbaşa muhasebeni kendibasina etmem, imkânsız.