Bahsettiğin (Allah çok tövbe edenleri sever ve içi dışı temiz olanları sever.) Bakara 222;
Ayetine karşı gelinen durum nedir anlamadım.
"Estağfurullah zikrini çekme" mi dendi sana ki bu ayeti öne sürdün, her gün 99 Esma ile tövbe edin dendi de ona mı karşı gelindi.

"En güzel isimler Allah’ındır; bu güzel isimlerle O’na dua edin."
Araf Suresi 180. ayetini de yine bir delil gibi sunuyorsun.
Ama sunduğun delilin tez olarak söylenmiş, her gün 99 Esma ile tövbe etme konusuyla yine bir alakası yok. "Bu isimlerle tövbe yapılmaz" denmedi sana.

Muhtemelen bu mesajları da okumadın, tıpkı bahsi geçen konuyu okumadığın gibi.

Bak delil gösterdiğin ayetleri benim söylediğim şey ile alakası yokken öne sürdün ya hani yukarıdaki mesajlarda. Bak işte kafana göre yorumlama bu oluyor, delil olarak gösterdiğin şey benim tezimi çürütemiyor ya hani. Yani ayetin lafzını tahrif etmene gerek yok bunu demem için, o teze bu ayeti delil olarak sunman bile yetiyor. Tutarsızlığı pek de umursamadığın aşikar ki yazılan şeyi okumadan bol keseden sallıyorsun. Biraz olayın ciddiyetini kavra.
Hâlâ, "Şüphesiz ki biz, şeytanları iman etmeyenlerin dostu kıldık."(7/A'râf 27) Ayetinden bahsettiğimi falan düşünüyorsun.
Bak burada da yaptığın gibi "şeytanın esiri olmuşsun"
sözümü sanki "bilerek şeytanın safında duruyormuşsun da onun isteklerini yerine getirip Allah'a başkaldırıyorsun" demişim gibi çarpıtarak konuşuyorsun.
Biraz yorumlama yeteneğin olsa zaten benim bunu yalnızca "şeytanın vesvesesine kapılıyorsun" anlamında söylediğimi çok rahat anlardın.
Sen zaten söylediğin gibi mealden okumayıp tefsirine baksaydın bu ayetin şeytanın, Hz. Adem ve Havva annemize verdiği vesveseyi anlattığını da görürdün. Ama buna rağmen baktığını iddia ediyorsun sen şu zamanın özetisin.

Birisine hem kelime-i şehadet önerip hem de kardeşim deme.
Yeterince kendinle çeliştin zaten.
Daha da sınırlarını zorlama.