Hiç kimse çiçekli yollardan geçerek yaşamıyor bu hayatı.Yuksek sesle cigerden ettiğim hiçbir duam kabul olmadı.10 ay her gözüm açıldığında dua ettiğim kardeşimi doğum günümde toprağa verdim.6 ay yoğun bakımın kapısında 5dakika göreceğim diye beklemek gün boyu ne demek yaşayan bilir.Ölüyüm de kurtuluyum bu azaptan diye geçti günlerim.Hala da hiçbir şeyin tadı yok.Ayni şekilde düşündüm ama iyiki yapmadım bir hata.Bu sadece imtihanlarimdan biriydi.Hayat geçici zaten gideceğiz yakın zamanda niye kendi canımıza kıyalım ki.İmkanlari değerlendirin keyfinize bakın inanın arada güneşin doğduğu da oluyor .Rabbim yollarınizı ciceklendirsin.