Bize dîdâr gerek dünyâ gerekmez
Bize ma’nî gerek da’vâ gerekmez

Bize Kadîr Gicesi’dür bu gice
Ko irte olmasun seher gerekmez

Bize ‘ışk şerbetinden sun a sâkî
Bize Uçmak’da kevser gerekmez

Aşk makamındaki Yunus, “Bize cennetteki (uçmak) Kevseri değil aşk şerbetini sun ey saki” diyor.

Gözüm seni görmeg içün elüm sana irmeg içün
Bugün cânum yolda koyam yarın seni bulmag içün

Bugün cânum yolda koyam yarın ‘ıvâzın viresün
Arz eyleme Uçmagunı hîç arzûm yok Uçmag içün

Bana Uçmak neme gerek hergiz gönlüm ana bakmaz
İş bu benüm zârılıgum degül ahî bir bâgiçün

Uçmak Uçmagum didügün mü’minleri yeltedigün
Bir evile bir kaç Hûrî hevesüm yok kuçmagiçün

Yunus, içinde bulunduğu hal sebebiyle kendisi için böyle söylerken diğer müminler için cenneti övmektedir.

Helâl ola sana Uçmak
Uçmak’da Hûrîler kuçmak
Kevser şarâbını içmek
Tanla seher vaktinde tur

Cebrâîl da’vet kılınca Mi’râc’a Muhammed’i
Mi’râc’ında diledügi ümmetinün varıdur

Sen ana ümmet olıgör o seni mahrûm komaz
Her kim anun ümmetidür sekiz Cennet yiridür

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)